Natomiast w Korei Południowej, Korea Południowa jest nazywana Hanguk (), a język jest zwany han’gukmal () lub bardziej formalnie han’gugŏ ().
Czasami Koreańczycy mówią o swoim języku urimal (, dosłownie „nasz język”). Język standardowy nauczany w szkołach nosi nazwę gugŏ (, „język państwowy”).
Korea była także nazywana Chosŏn (Chōsen w języku japońskim), podczas japońskiej okupacji Korei (1910–1945).
Klasyfikacja i języki spokrewnione Koreański jest powszechnie klasyfikowany jako język nienależący do żadnej rodziny językowej, czyli język izolowany, niekiedy przyjmuje się istnienie odrębnej rodziny koreańskiej. Większość językoznawców południowokoreańskich, a także niektórzy europejscy i amerykańscy podają koncepcję, która włącza ten język do hipotetycznej rodziny ałtajskiej, w ramach grupy tungusko-mandżurskiej. Część lingwistów amerykańskich uznaje koreański za spokrewniony z japońskim.
W samej Korei możliwość związku pomiędzy językami koreańskim a japońskim jest raczej ignorowana. Częściowo dzieje się tak ze względu na historię obu krajów, częściowo ze względu na brak jednoznacznych dowodów pokrewieństwa. Koncepcja pokrewieństwa z językami ałtajskimi również nie spotyka się z szeroką akceptacją w ogólnoświatowym językoznawstwie.