po raz pierwszy jest wspomniany kościół we wsi, a majątek we wsi należał do braci Szymona (Symon) i Franczka (Franzko) Kwasów (Quos). 6 listopada 1362 r. Gregor Sagadil sprzedał braciom Kwas czwartą część majątku w Siedlcach, sołectwo z karczmą i wały grodowe. 21 listopada 1396 r. trzej synowie Gregora Jezira sprzedali majątek w Siedlcach miastu Oławie. W 1396 r. książę brzeski Ludwik I sprzedał wieś miastu Oławie wraz z prawem patronatu nad kościołem we wsi. Od 1396 r. we wsi istniała szkoła.
Lata 1400-1800 W 1447 r. Siedlce należały do rodu Prittwitzów. W 1481 r. wieś należała wraz z majątkiem w Bolechowie do wdowy po Janku Kotulińskim Małgorzaty Borsznic, która wymogła na księciu Fryderykowi I umowę korzystną dla niej i swoich synów dotyczącą lasów koło Siedlca z jeziorem. W XVI w. wieś należała do książąt oławskich, a wieś jest wspomniana jako własność książęca w latach 1591 i 1604. Od 1534 r. kościół we wsi był wyznania ewangelickiego. W 1604 r. wieś miała powierzchnię 16 1/2 łana, z czego 7 stanowiły wolne łany. Od 1616 r. wieś należała ponownie do miasta Oławy. W 1614 r. właścicielem folwarku w Siedlcach i Sadku (Baumgarten) stał się książę legnicko-brzeski Jan Chrystian. Wraz z śmiercią księcia Jerzego Wilhelma i wygaśnięcia dynastii Piastów w linii męskiej w 1675 r.