majątek w Siedlcu przeszedł na własność cesarskiego dworu Habsburgów.
W latach 1695-1707 kościół w Siedlcach był wyznania katolickiego. Od 1707 r. kościół w Siedlcach na powrót był wyznania ewangelickiego dzięki konwencji podpisanej w Altranstädt 22 sierpnia 1707 r. zwracającej protestantom na Śląsku wszystkie kościoły wraz z dochodami, prawami i swobodami. W latach 1691-1734 majątek w Siedlcach wraz z Oławą i innymi dobrami należącymi do miasta i księstwem oławskim należał do Jakuba Ludwika Sobieskiego. W 1748 r. przez Siedlce i Baumgarten (Sadek) przeszła zaraza bydła rogatego. W 1751 r. wieś miała powierzchnię 17 łanów. W 1781 r. we wsi powstał budynek szkoły. W 1783 r. wieś jest wspomniana jako własność urzędu kamlarskiego (Kämmerei) w Oławie, który jest wspomniany jako właściciel wsi w latach 1819, 1830 i 1845. W 1783 r. we wsi jest wspomniana też szkoła ewangelicka, która w 1830 r. miała jednego nauczyciela, a w kościele we wsi co 2 tygodnie odbywały się nabożeństwa w języku polskim. Około 1783 r. we wsi, między Odrą a Oławą na wzgórzu Kieferberg (Sosnowe Wzgórze) znaleziono cmentarzysko z urnami. W 1803 r. część wsi spłonęła w wyniku pożaru wywołanego przez uderzenie pioruna.