Podczas sądów gajonych, które odbywały się dwa razy w roku sołtys oraz kmiecie mieli obowiązek dostarczyć obiad (łac. „prandium”) regensowi, a ponadto za każdym razem dawać także regensowi po wiardunku. Z tytułu czynszu kmiecie mieli płacili od każdego łanu na św. Marcina (czyli 11 XI listopada), po wiardunku kapitule i regensowi. Kmiecie (łac. „incole”) z każdego łanu mili dawać na Wielkanoc po 15 jaj, na św. Piotra i Pawła (czyli 29 czerwca) po dwa barany, każdy wartości 2 skojców, a na Boże Narodzenie 25 grudnia wieprza wartości jednego wiardunku. Z płatności tych zwolnieni byli zagrodnicy siedzący na rolach sołeckich. Zagrodnicy przypisani do kapituły mieli dawać rocznie z zagrody po 4 grosze i dwa koguty i dawać 1/3 opłat z tytułu podarków (łac. „honores”). W 1404 dokument ten na prośbę Michała z Bolechowa sołtysa w Starczanowie potwierdził Mikołaj Strzeszkowic oficjał gnieźnieński oraz kanonik poznański i regens Starczanowa.
Według kroniki Jana z Czarnkowa w 1383 podczas wojny domowej w Wielkopolsce zwanej wojną Grzymalitów z Nałęczami w pobliżu wsi zawarto rozejm.