jeśli jeden z nich jest skłonny zapłacić mniej niż połowę kosztów, a drugi jest skłonny zapłacić resztę (więcej niż połowę), ale nie jest skłonny ponieść całego kosztu, wówczas dyskryminacja cenowa może umożliwić dokonanie transakcji. Będzie to jednak kosztowało konsumentów tyle samo lub więcej, niż gdyby połączyli oni swoje pieniądze, aby zapłacić cenę niedyskryminującą. Jeżeli za konsumenta uważa się budynek, to nadwyżka konsumencka trafia do mieszkańców.
Z matematycznego punktu widzenia można udowodnić, że firma stojąca w obliczu spadkowej, wypukłej krzywej popytu, zawsze uzyska wyższe przychody w ramach dyskryminacji cenowej niż w ramach jednej strategii cenowej. Można to również wykazać w sposób geometryczny.
Na górnym wykresie, cena (P) jest dostępna dla wszystkich klientów. Wielkość przychodów jest reprezentowana przez obszar PAQO. Nadwyżka konsumpcyjna jest obszarem powyżej P, ale poniżej krzywej popytu D.