Przemiany ludnościowe po 1945 roku Po ustanowieniu administracji jugosłowiańskiej większość włoskojęzycznych mieszkańców Piranu wyemigrowała do Włoch lub innych państw. Ich miejsce zajmowali osadnicy przybywający z różnych części Słowenii i pozostałych republik jugosłowiańskich, co doprowadziło do zasadniczej zmiany struktury językowej i społecznej miasta.
Mimo powojennych migracji w Piranie zachowała się społeczność włoska, której język posiada równorzędny status urzędowy ze słoweńskim. Dwujęzyczne są m.in. nazwy ulic, instytucji publicznych, szkół i organów samorządowych gminy Piran.
Piran w niepodległej Słowenii Od ogłoszenia niepodległości Słowenii w 1991 roku Piran pozostaje siedzibą gminy i jednym z głównych ośrodków turystycznych kraju. Historyczne centrum objęte jest ochroną konserwatorską, a prace prowadzone w mieście obejmują m.in. mury, budowle sakralne, kamienice i przestrzenie publiczne.
Miasto należy do słoweńskich ośrodków posiadających szczególnie dobrze zachowany historyczny układ przestrzenny. Ochrona zabytków jest łączona z rozwojem turystyki, funkcjami mieszkaniowymi, administracyjnymi i kulturalnymi.