Układ urbanistyczny i architektura Historyczne centrum Piranu charakteryzuje się zwartą zabudową dostosowaną do ograniczonej powierzchni półwyspu. Wąskie uliczki, schody i przejścia prowadzą od portu i placów nadbrzeżnych ku wyżej położonym częściom miasta, a kamienice tworzą zwarte pierzeje o cechach architektury weneckiej, barokowej i dziewiętnastowiecznej.
Najstarsza część miasta rozwinęła się wokół końca półwyspu i obecnego placu 1 Maja, znanego dawniej jako Stary Plac. W miarę rozwoju Piran rozszerzał się w kierunku portu oraz obszaru zajmowanego współcześnie przez plac Tartiniego.
Położony na wzgórzu zespół kościoła św. Jerzego dominuje nad panoramą Piranu. Jego dzwonnica, wzorowana na kampanili bazyliki św. Marka w Wenecji, stanowi jeden z najbardziej rozpoznawalnych elementów sylwety miasta widzianej od strony morza.
Zabytki Plac Tartiniego thumb|Plac imienia Tartiniego – główny plac miasta Jest to główny plac Piranu i reprezentacyjne centrum miasta. Powstał w miejscu wewnętrznego portu rybackiego, zasypanego pod koniec XIX wieku ze względów sanitarnych i w celu utworzenia nowej przestrzeni publicznej.