morderstwo swojego siostrzeńca, Otto von Borcke morderstwo księdza, Davida Lüdecke Riedl (2004), p. 138. zabójstwo księcia Filipa II (zm. 1618) morderstwo Magdaleny von Petersdorff, przeoryszy Marienfließ morderstwo Matthiasa Winterfelda, odźwiernego w Marienfließ zabójstwo radcy konsystorskiego dr. Heinricha Schwalenberga paraliż Katarzyny Hanow, szlachcianki z Marienfließ konsultacja z wróżbitami wiedza o wydarzeniach przyszłych i odległych kontakty seksualne z diabłem (który rzekomo materializował się w zwierzętach, np. w kocie Sidonii, który miał na imię Chim) praktyki magiczne, takie jak odmawianie „Psalmu Judasza” (Psalm 109) i krzyżowanie mioteł pod kuchennym stołem Riedl (2004), p.149
W styczniu 1620 roku Eliasz Pauli został mianowany obrońcą Sydonii. Chociaż przedstawiał on argumenty broniące Sydonii, próbując dowieść, że rzekomo zamordowani zmarli śmiercią naturalną, odcinał się również od oświadczeń Sydonii, które obciążały Josta von Borckego i innych urzędników.
28 czerwca sąd magdeburski zezwolił sądowi szczecińskiemu na zastosowanie tortur. Gdy 28 lipca zastosowano tortury, Sydonia przyznała się.