Andrzej Rutkowski, szpitalny palacz i konserwator, który przebywał w części mieszkalnej gmachu, zauważył w pewnym momencie, że w Górnej Grupie palą się światła. To wskazywało, że brak elektryczności nie był spowodowany przerwą w dostawach prądu. Gdy wyszedł na korytarz, by sprawdzić bezpieczniki, poczuł dym. Wyczuli go także inni mieszkańcy. Rutkowski udał się do piwnicy po kilof i przy pomocy sąsiadów zaczął rozbijać ceglany mur, który oddzielał część mieszkalną od części szpitalnej. Bijący z otworu żar uniemożliwił jednak wejście do znajdującej się po drugiej stronie szpitalnej sali. W międzyczasie również pielęgniarki na trzecim piętrze zorientowały się, że w budynku wybuchł pożar. Poruszając się po omacku zdołały otworzyć jedną z sal, skąd przez szpary w specjalnie zabezpieczonych oknach głośno wzywały ratunku. Tymczasem wśród pacjentów przebywających na drugim i trzecim piętrze wybuchła panika, której nie dało się opanować.