Po kilkunastu minutach do szpitala dotarł zastęp ochotniczej straży pożarnej z Górnej Grupy. Przed północą na miejscu było siedem zastępów strażackich. Akcja ratownicza była jednak prowadzona chaotycznie i w trudnych warunkach. Strażakom brakowało sprzętu, w tym latarek, lin, strażackich hełmów i noszy. Znajdujący się w szpitalnym ogrodzie staw był zanieczyszczony liśćmi, w konsekwencji czego pompy strażackie nie były w stanie pobierać zeń wody. Nie działał także znajdujący się na podwórzu hydrant. W konsekwencji z gaszeniem ognia musiano czekać do czasu przybycia beczkowozów. Strażacy zdołali poszerzyć wybity przez pracowników otwór w murze, jednakże z powodu braku kombinezonów żaroodpornych nie byli w stanie wejść do środka. Ostatecznie z płonącej sali udało się wyciągnąć tylko jednego, ciężko poparzonego pacjenta. Po pewnym czasie do akcji ratowniczej włączyli się żołnierze z pobliskiej jednostki wojskowej. Oni również nie dysponowali specjalistycznym sprzętem, a ich maski przeciwgazowe okazały się bezużyteczne w warunkach pożaru.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pożar w szpitalu psychiatrycznym w Górnej Grupie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.