Widoczny był brak jednolitego stanowiska pomiędzy służbami konserwatorskimi, a innymi instytucjami w kwestii ostatecznego projektu dotyczącego przyszłości zrujnowanego kościoła. Ostatecznie w 1973 roku osiągnięto wspólne stanowisko i stwierdzono, że najcenniejszymi elementami obecnej bryły ruin kościoła św. Mikołaja w Wolinie są centralna część ściany wschodniej, zachowane filary z arkadami oraz wieża. W 1974 r. przygotowano projekt techniczny „Taras widokowy na wieży”. Ostatecznie zaankrowano wolnostojące filary nawy południowej. W ścianie północnej założono metalową konstrukcję ściągów. Poza tym wzmocniono pozostałe filary, zamurowano wyrwy, zreperowano koronę arkad i ściany wschodniej, wylano wieniec żelbetowy, zabezpieczono wieżę przez założenie stropów żelbetowych i wyczyszczenie lica wieży z zewnątrz. W roku 1978 odbudowano wieżę kościoła z przeznaczeniem na punkt widokowy. Prace zabezpieczające trwały dość długo i dopiero roku 1980 w Karcie Obiektu Zabytkowego pojawiła się adnotacja „trwała ruina”.