Do kraju powrócił w lipcu 1919. W Warszawie objął kierownictwo przedstawicielstwa na Polskę firmy naftowej Bracia Nobel (Standard Nobel). W tym charakterze pracował do 1938. Od 1919 badał złoża naftowe w Polsce (Bitków, Borysław). Oprócz opracowań złóż ropy naftowej w Karpatach opublikował istotne opracowania złóż rud cynku i ołowiu z rejonu Olkusza.
Jednocześnie, w lipcu 1921 Naczelnik Państwa mianował Bohdanowicza profesorem zwyczajnym geologii stosowanej i od jesieni tego roku Bohdanowicz prowadził wykłady w Katedrze Geologii Stosowanej Akademii Górniczej w Krakowie. Wiele razy wyjeżdżał za granicę jako ekspert. m.in. w 1920 badał obszary roponośne we Francji, w 1922 na Łotwie, a w roku 1923 ponownie we Francji oraz w Algierii. Podczas XVI Międzynarodowego Kongresu Geologicznego w 1933 zapoznał się z warunkami występowania złóż mineralnych w Ameryce Północnej.