Część form do produkcji nadwozi sprzedano na mocy porozumienia międzyrządowego do ZSRR (posłużyły tam do produkcji ZiS-110).
Upadek Po II wojnie światowej modele Packarda z trudem konkurowały z modelami większych firm, jak Cadillac czy Chrysler. Produkcję samochodów wznowiono jesienią 1945 roku, zaczynając od odświeżonego modelu Packard Clipper z 1941 roku. Na 1948 rok zaprezentowano całkiem nowe modele 22 serii, z nowoczesnym nadwoziem. Przedsiębiorstwo pozostawało niezależnym producentem, spoza tzw. wielkiej trójki dużych koncernów. Jego unikalną cechą było, że aż do początku lat 50. kolejne modele określała numerem serii, a nie przez rok modelowy, jak inni amerykańscy producenci. Oprócz luksusowych modeli, oferowano modele średniej klasy. W 1951, po wprowadzeniu nowych modeli 24 serii, zdołano sprzedać jeszcze 100 tysięcy samochodów (15. miejsce i 1,73% udziału na rynku). Jednakże słynna przed wojną marka zaczęła tracić rynek i popadać w trudności finansowe. Pod koniec 1953 roku producent nadwozi dla Packarda, Briggs Manufacturing, został wykupiony przez Chryslera, i Packard musiał uruchomić pospiesznie własną produkcję nadwozi.