Zarząd usiłował zmniejszyć koszty produkcji, wykupując w październiku 1954 również przeżywającą trudności większą spółkę Studebaker, produkującą tańsze samochody, lecz transakcja przyspieszyła w istocie upadek Packarda. Połączone firmy przyjęły nazwę Studebaker-Packard Corporation. Packard zrezygnował natomiast z połączenia z koncernem American Motors Corporation. Sytuacja finansowa Packarda nie pozwalała na skonstruowanie nowego modelu i na 1955 rok zaprezentowano tylko gruntownie odświeżone stare modele, które odniosły względny sukces, lecz niewystarczający do zabezpieczenia bytu przedsiębiorstwa (55 517 sprzedanych, 0,78% udziału w rynku). Na 1956 rok wyodrębniono marketingowo tańszą serię Clipper jako osobną markę. Z uwagi na trudności finansowe, 25 czerwca 1956 zaprzestano jednak produkcji własnych konstrukcji Packarda, zamykając zakłady w Detroit. Modele na 1957 rok, dla zmniejszenia kosztów, były oparte już na konstrukcjach Studebakera i produkowane w jego zakładach w South Bend. Przeszły w ten sposób ostatecznie do średniego segmentu rynku, co nie znalazło akceptacji nabywców, i sprzedano ich w tym roku tylko 4809. Ostatni model pod marką Packard został wyprodukowany 13 lipca 1958.