W pierwszej wrześniowej edycji Vuelta a España wywalczył wysokie dziewiąte miejsce w klasyfikacji generalnej po drodze finiszując na trzecich miejscach w Barcelonie i na Pla de Beret (w Pirenejach). Na zakończenie sezonu zaś był trzeci w Giro di Lombardia, gdzie w końcówce dał się ubiec bardziej doświadczonemu rodakowi Gianni Faresiniemu po czym przegrał finisz z innym swym ziomkiem Daniele Nardello. Niemniej dzięki temu wynikowi po raz pierwszy pojawił się w ścisłej czołówce ogólnej klasyfikacji Pucharu, a dokładnie na czwartym miejscu. Z Saeco przeszedł na dwa lata do mającej niezwykle mocny skład klasyczny ekipy MG-Technogym prowadzonej przez Giancarlo Ferrettiego. W kwietniu wygrał swój pierwszy pucharowy wyścig Ronde van Vlaanderen (Dookoła Flandrii). Uciekł wszystkim na wzniesieniu Kapelmuur i dotarł do mety w Meerbeke z przewagą 55 sekund jako członek 18-osobowej grupy pościgowej. Ponieważ później zajął też m.in. piąte miejsce w Leeds, drugie w Zurychu i szóste w Paryż-Tours w łącznej klasyfikacji pucharowej przesunął się na trzecią pozycję, lecz "księciem klasyków" wciąż pozostawał Belg Johan Museeuw. Po raz pierwszy został członkiem włoskiej ekipy narodowej wytypowanej na igrzyska olimpijskie w Atlancie jak i na mistrzostwa świata w Lugano.