prasa informowała o wzorowych stosunkach na linii pracodawca-pracownicy oraz zwracano uwagę na brak strajków w fabryce i nieistnienie związków zawodowych.
Produkcja Produkcja fabryki gumy w Sanoku przed 1939 była oparta na gazie ziemnym jako źródle energii.
Zakład produkował elementy masek przeciwgazowych, płyty gumowe, pasy transmisyjne i paski klinowe do alternatorów, opony i dętki rowerowe (uznawane za najtrwalsze, np. modele z serii cord, rekord), obręcze gumowe do wozów i bryczek, węże strażackie, drzwi patentowe, podkowy gumowe, gumowe gąbki kąpielowe, obcasy gumowe, skórgumy do podeszw, węże hamulcowe (zamówienie na obszar Wielkiej Brytanii do wagonów towarowych), łodzie desantowe i płótno balonoweFrom independence to industrialisation: Central Industrial Region 1937–1939. 2007., namioty. Schmidt zakupił też angielską licencję na „Laticel”, gumę porowatą stosowaną do wypełniania siedzeń w pojazdach, której produkcję podjęto w fabryce. Do produkcji wszelkiego rodzaju wyrobów stosowany był powszechnie recykling, a uzyskiwany z gumowych odpadów poprodukcyjnych regenerat kauczuku wykorzystywano ponownie do produkcji opon, hamulców i elementów wagonów kolejowych.