W tamtym czasie dla królów merowińskich - jak pisze Grzegorz z Tours - każdy syn, nawet jeśli był spłodzony z niezalegalizowanego związku, miał równe prawa dziedziczenia; był uznawany za "królewskiego". Dlatego też ta decyzja Kolumbana wywołała wielkie oburzenie władzy królewskiej.. W 610 roku król zdecydował o deportacji świętego z powrotem do Irlandii. Kolumban uciekł jednak straży w czasie wykonywania wyroku (dokonał cudu) i udał się do Neustrii na dwór Chlotara II, któremu przepowiedział zjednoczenie w jego ręku państwa frankijskiego w 613 rokuJonasz z Bobbio pisze:W czasie gdy mąż boży przebywał u Chlotara, powstał spór między Teudebertem [królem Austrazji] i Teodorykiem (...). Obaj wysłali posłów do Chlotara, domagając się poparcia dla siebie w walce przeciw drugiemu. Chlotar opowiedział o tym świętemu Kolumbanowi i pytał go o radę (...). Mąż święty zaś napełniony proroczym duchem rzekł doń: "Nie idź za radą żadnego z nich, albowiem w czasie trzech lat królestwa obu przejdą pod twoje panowanie".Wiadomo, że Kolumban przebywał u Chlotara krótko: mniej więcej miesiąc (biograf świętego pisze: kilka dni). Skądinąd wiadomo także, że konflikt burgundzko-austrazyjski rozpoczął się w 610. Stąd właśnie - biorąc pod uwagę ową przepowiednię - uznaje się rok 610 za rok wypędzenia Kolumbana z królestwa Teuderyka II.