Podwozie Każdy z wagonów skrajnych był oparty na dwóch wózkach napędnych typu 3MNa o rozstawie osi 2500 mm i średnicy kół 1000 mm. Wagon środkowy oparty był na dwóch wózkach tocznych typu 9ANa o rozstawie osi 2500 mm i średnicy kół 920 mm. Wszystkie wózki wyposażone były w bezwidłowe prowadzenie zestawów kołowych z zastosowaniem drążków przegubowych i sprężyn śrubowych w I stopniu usprężynowania oraz komplet sprężyn i elementów gumowych osadzonych bezpośrednio w gniazdach ostoi wózków w II stopniu usprężynowania.
Rozstaw osi skrajnych w każdym z wagonów wynosił 17 540 mm.
Zasilanie i napęd Prąd stały o napięciu 3000 V, przesyłany linią napowietrzną, odbierany był przez dwa pantografy zamontowane na dachu wagonu środkowego. Napędzał on znajdujące się w wagonach skrajnych silniki trakcyjne, które w każdym z tych wagonów były połączone na stałe w szereg. Zastosowanie 8 silników trakcyjnych znacząco poprawiło przyspieszenie pojazdu, co było szczególnie ważne na obszarach aglomeracji o krótkich odległościach między przystankami, ale jednocześnie znacznie zwiększyło energochłonność zespołu.