W lipcu 1540 Jan III, za namową portugalskiego uczonego – , sprowadził pierwszych jezuitów do Lizbony. W zamian papież Paweł III zezwolił na wcielenie zakonów Aviz i Santiago do Portugalii, które dokonało się w 1550 roku. Jezuici zaczęli stopniowo przejmować kontrolę nad edukacją w Portugalii. Założono nowicjaty jezuickie w Lizbonie, Évorze i Coimbrze, a liczba członków zakonu wzrosła do ponad 300 osób. W tym samym czasie jezuici wybudowali kolegiaty w Lizbonie (1542) i Coimbrze (1547). W 1546 roku zezwolono synom elity na uczęszczanie na jezuickie lekcje, a od lat 50. XVI wieku przekazano Jezuitom całkowitą kontrolę nad edukacją średnią i wyższą.

W kwietniu 1541 władca wysłał jednego z jezuitów – Franciszka Ksawerego do Indii. W 1549 roku wyruszył do Japonii. Po dotarciu do Kagoshimy, nawrócił okolicznych mieszkańców, a lokalny Daimyō zezwolił na katolickie nauki prowadzone przez misjonarza. Po powrocie z Japonii do Goi 20 listopada 1551 roku wyruszył do Chin, gdzie zmarł 2 grudnia 1552 roku.

Jezuici zaczęli również prowadzić działalność misyjną na terenach Chin, Brazylii i Indii Portugalskich.