książką wywołał skandal obyczajowy, ponieważ m.in. ujawnił na jej łamach osobiste informacje o swoich oponentach i plotki o nich. Po premierze książki został pozwany przez dyrygenta Ilyę Stupela za pomówienie, ale Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w 1994 umorzył postępowanie karne i zobowiązał Kaczyńskiego do zapłaty starych zł na cele dobroczynne.
W 1991 założył Fundację „Orfeo”, w której zajmował się promocją kultury polskiej w kraju i za granicą, organizowaniem wydarzeń kulturalnych, wspieraniem młodych talentów i edukowaniem kulturalnym. Prowadził także firmę Casa Grande Impresariat Artystyczno-Wydawniczy. W 1992 z okazji swoich 50. urodzin zorganizował w Krynicy benefis pt. „Wielka sława to żart” i wydał książkę autobiograficzną o tym samym tytule. W listopadzie 1993 otworzył salon artystyczno-towarzyski w Zamku Ostrogskich w Warszawie, który został zamknięty po dwóch miesiącach z powodu braku sponsora. W latach 1993–1996 był prorektorem ds. artystycznych Akademii Muzycznej w Warszawie, na której prowadził zajęcia z historii opery. W 1894 prowadził cykl telewizyjny Bogusław Kaczyński zaprasza dzieci, w którym presentował opery i balety o tematyce baśniowej.