Solidaryzm był na tyle znaczącym nurtem, że określano go mianem "oficjalnej filozofii III Republiki".
Szczyt popularności solidaryzm osiągnął ok. 1914, a następnie nurt stawał się coraz mniej istotny. Idee przez niego wprowadzone (łącznie z zasadą solidarności) pozostały jednak obecne w polityce francuskiej przez cały wiek XX. Pewne idee przez niego wprowadzone zostały również przeniesione na sferę międzynarodową. Bourgeois postulował w 1910 powołanie Towarzystwa Narodów, opartego na prawnej więzi między narodami. Na tej podstawie francuscy solidaryści włączyli się w tworzenie po I wojnie światowej Ligi Narodów (1920), a sam Bourgeois stanął na czele Rady tej organizacji
Solidaryzm chrześcijański thumb|Heinrich Pesch (1854-1926) Chrześcijański solidaryzm rozwinął się w ramach katolickiej myśli społecznej. Jej początki można znaleźć w encyklice Leona XIII Rerum Novarum (1891). Solidaryzm katolicki był rozwijany w encyklikach kolejnych papieży, z których najważniejsze są Popolorum Progressio (1967) Pawła VI i Sollicitudo rei socialis (1987) Jana Pawła II.