W dokumencie zapisano m.in.:

W 1579 roku król Stefan Batory potwierdził prawa mieszczan skwierzyńskich, jakie zostały spisane w 1572 roku przez starostę międzyrzeckiego Jana ze Służewa. Jedenaście lat później, 31 marca 1590 roku kolejny wielki pożar nawiedził miasto. Powodem jego była sprzeczka pomiędzy stolarzem Dawidem Fitzernem a celnikiem Sebastianem Trzebińskim, który spoliczkował tego pierwszego. W wyniku kłótni Fitzern podpalił dom Trzebińskiego. Spłonęło niemal całe miasto. Pomimo tego, 8 kwietnia tego samego roku, król Zygmunt III Waza potwierdził stare przywileje mieszczańskie. W dokumencie zapisano m.in.:

XVII wiek thumb|300px|Skwierzyna ok. 1780 roku XVII wiek rozpoczął się od przywrócenia skwierzyńskim katolikom kościoła, który zajęli protestanci. Ci pierwsi poskarżyli się biskupowi poznańskiemu, Wawrzyńcowi Goślickiemu, który zwrócił się do starosty międzyrzeckiego Jana Zamoyskiego (późniejszego kanclerza i hetmana wielkiego koronnego) o zwrot świątyni. Tak też się stało 6 listopada 1604 roku. Budowę nowego ewangelickiego domu modlitwy rozpoczęto w 1638 roku. W roku 1613 w królewskich dokumentach po raz kolejny pojawia się nazwa Skwirzyna. 16 kwietnia tegoż roku król Zygmunt III Waza wydał zakaz sprzedaży zagranicznych sukien na jarmarku miejskim. Potwierdził ten zakaz także 11 października 1616 roku.