Zagrał Jana, pierwszego męża Marty (Małgorzata Braunek), w szeroko komentowanym debiucie fabularnym Andrzeja Żuławskiego Trzecia część nocy (1972). Popularność przyniosła mu także rola amanta w melodramacie Romana Załuskiego Anatomia miłości (1972) i Józefa w docenionym przez międzynarodową prasę psychologicznym filmie drogi Wojciecha Jerzego Hasa Sanatorium pod Klepsydrą (1973). Krytycy docenili także jego kolejne role w Starym Teatrze w Krakowie: Józefa K. w Procesie (1973; reż. Jerzy Jarocki), Wielkiego Księcia Konstantego w Nowy listopadowej (1974; reż. Andrzej Wajda) i Parfiena Siemionowicza Rogożyna w Nastazji Filipownej (1977; reż. Andrzej Wajda). W 1974 otrzymał Nagrodę Miasta Krakowa. W 1976 dostał zespołową Nagrodę Państwową II Stopnia za serial Dyrektorzy oraz nagrodę indywidualną Komitetu ds. Radia i Telewizji.
Zagrał główną rolę męską, Janosa Bognára, w dramacie Márty Mészáros Dziewięć miesięcy (Kilenc hónap, 1976), który został wyróżniony nagrodą Międzynarodowej Federacji Krytyki Filmowej na 30. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes w 1977.