Wobec przeniesienia Kinkaida dowództwo nowej grupy zadaniowej otrzymał niemający doświadczenia bojowego kadm. Carleton WrightIan Toll: The Conquering Tide, s. 176-177. Ten jednak po dyskusji z podlegającymi mu dowódcami okrętów utrzymał w mocy plan Kinkaida. Żaden jednak z dowódców czterech krążowników ciężkich nie uczestniczył w poprzednich bitwach nawodnych, poczynając od Savo, toteż żaden z nich nie miał doświadczenia bojowego – w bitwach nocnych w szczególności. Również dowodzący całym Task Force 67 Carleton Wright nie uczestniczył dotąd w żadnej bitwie nocnej, nie realizował też nigdy planu taktycznego zbliżonego do właśnie opracowanego.
thumb|Flagowy niszczyciel kadm. Tanaki „Naganami” Tymczasem amerykański wywiad oraz samoloty rozpoznawcze śledziły ruchy okrętów w portach w Rabaul, w Buin na Nowej Gwinei, oraz na wyspach Shortland, gdzie wzmożony ruch w ostatnim tygodniu miesiąca znamionował przygotowania do kolejnej próby dostawy na Guadalcanal. Wkrótce po objęciu dowództwa TF67 przez Wrighta Halsey wydał mu rozkaz jak najszybszego wypłynięcia celem dotarcia w okolice przylądka Tassafaronga nie później niż o godzinie 23:00 30 listopada i przechwycenia tam „japońskiego zgrupowania złożonego z ośmiu niszczycieli i sześciu transportowców”.