Po kapitulacji powstania uczestniczył w pracach Rady Jedności Narodowej. Przewidziany wraz z Wincentym Witosem jako przedstawiciel władz na wyjazd do Londynu w operacji „Most IV”. Planowana na późną jesień 1944 operacja przerzutu lotniczego nie doszła jednak ostatecznie do skutku.

W styczniu 1945 jako pełnomocnik CKW Ostoja wydał okólnik wzywający do bojkotu „lubelskiej” PPS.

Po aresztowaniu „szesnastu” 24 kwietnia 1945 został wyznaczony na jednego z współprzewodniczących Rady Jedności Narodowej, którą to funkcję pełnił do 1 lipca 1945.

W grudniu 1944 raz z Tadeuszem Szturm de Sztremem rozpoczął wydawanie pism AS oraz Przegląd krajowy (wydawane w konspiracji do lipca 1945).

Uczestniczył w posiedzeniach podziemnej Rady Naczelnej PPS 15 marca i 5 lipca 1945 pod przywództwem Zygmunta Żuławskiego, na których zdecydowano o formule legalizowania działalności podziemnej PPS.