Kiedy księżna dowiedziała się, że Gian Galeazzo darzy szczególnym uczuciem kochanka zwanego Rozonem, nakłoniła służących by otruli książęcego faworyta oraz Galeazza Sanseverino, prawdopodobnie też kochanka, a oskarżanego przez Izabelę o nakłanianie księcia do rozpusty. Ludovico wykorzystał ten incydent, aby całkowicie zdyskredytować Izabelę, która odtąd żyła w zupełnej izolacji − pojawiała się wyłącznie na oficjalnych uroczystościach. Gdy 26 stycznia 1493 Izabela urodziła córkę Ippolitę, wydarzenie to przeszło bez rozgłosu, gdyż dzień wcześniej na świat przyszedł syn Ludovica, Ercole Massimiliano. 2 lutego 1494 w Vigevano księżna urodziła kolejną córkę, Bonę MarięData urodzenia Bony znana jest z własnoręcznej zapiski królowej w jej Modlitewniku, zob. Z. Wdowiszewski, Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Kraków 2005, s. 121. D. Pizzagalli, Dama z gronostajem. Życie Cecilii Gallerani w Mediolanie czasów Ludovica Sforzy, Poznań 2006, ss. 132–133, podaje błędnie jakoby Bona przyszła na świat w lutym 1495.. Tymczasem u chorowitego Gian Galeazza nastąpił nawrót dolegliwości żołądkowych, które po kilkudniowej agonii doprowadziły do śmierci młodego księcia 21 października 1494.