Osobnym projektem budowlanym Komisji było też stworzenie w latach 1903–1905 w podpoznańskim Golenhofen (dziś Golęczewo) wzorcowej osady, przy której budowie skorzystano z wielu regionalnych stylów budownictwa wiejskiego, z drobnymi modyfikacjami dotyczącymi głównie materiałów budowlanych. Choć wieś miała też praktyczny charakter osadniczy (było w niej ponad 40 zagród), jej głównym celem była propaganda i reklama osadnictwa niemieckiego na wschodzie Cesarstwa.
Skutki kolonizacji Germanizacyjna polityka Komisji Kolonizacyjnej w dużej mierze nie przyniosła pożądanego rezultatu. W 1918 r. odsetek ziemi pozostającej w posiadaniu Polaków w obu prowincjach był w sumie wyższy niż w 1886 r., gdy Komisja rozpoczynała działalność. Częściowo przyczyniły się do tego działania obronne społeczności polskiej, samodzielnie wykupującej ziemię od Niemców i parcelującej ją między siebie.
Działania Komisji miały duży wpływ na charakter osadnictwa we wschodnich prowincjach Cesarstwa. Wspierały one rozdrobnienie gospodarstw rolnych poprzez parcelację zakupionych gruntów, a także pozytywnie wpływały na sytuację ekonomiczną pruskiej szlachty ze względu na korzystne dla niej ceny skupu ziemi przez Komisję;