Tommaso Riario Sforza (10 marca 1823) – kardynał diakon S. Maria in Via Lata; protodiakon Świętego Kolegium Kardynałów; kamerling Świętego Kościoła Rzymskiego
Tommaso Bernetti (2 października 1826) – kardynał diakon S. Lorenzo in Damaso; wicekanclerz Świętego Kościoła Rzymskiego
Ludovico Gazzoli (30 września 1831) – kardynał diakon S. Eustachio; prefekt Świętej Kongregacji Dobrego Rządu
Adriano Fieschi (23 czerwca 1834) – kardynał diakon S. Maria ad Martyres
Luigi Ciacchi (12 lutego 1838) – kardynał diakon S. Angelo in Pescheria
Giuseppe Ugolini (12 lutego 1838) – kardynał diakon S. Adriano; legat apostolski w Ferrarze
Francesco Saverio Massimo (12 lutego 1838) – kardynał diakon S. Maria in Domnica; legat apostolski w Rawennie
Giovanni Serafini (27 stycznia 1843) – kardynał diakon S. Maria in Cosmedin; prefekt Świętej Kongregacji ds. Wód i Ulic
Czterdziestu trzech elektorów mianował Grzegorz XVI, pięciu Leon XII, a dwóch Pius VII. Z uwagi na niestabilną sytuację polityczną we Włoszech nie przybyli zagraniczni kardynałowie.