Szczególna uwagę należałoby poświęcić wybuchowi rewolucji 1917 roku w Rosji i wydarzenia, które stały się ich konsekwencją dla Finlandii. Bezpośrednią bowiem reakcją na wybuch rewolucji październikowej stało się ogłoszenie przez sejm, w ślad za tzw. deklaracją Svinhufvuda, w dniu 6 grudnia 1917 roku niepodległości kraju. „Niepodległa, demokratyczna Finlandia – głosiło pismo skierowane do Rady Komisarzy Ludowych – nie może stanowić ani przeszkody, ani niebezpieczeństwa dla narodu rosyjskiego, wprowadzającego obecnie w życie szlachetne zasady wolności narodów”. Po uznaniu niepodległości tego państwa przez Radę Komisarzy Ludowych nastąpiły podobne oświadczenia ze strony między innymi Niemiec, Szwecji i Francji.

Reakcje USA Wydarzenie to, wydawać by się mogło, wymusiło na USA ustosunkowanie się do sprawy fińskiej. Waszyngton jednak wobec tego faktu przyjął postawę wyczekującą. Ambasador USA w Rosji, David Francis sądził, że USA nie mogą uznać Finlandii z przyczyn formalnych, tzn. zanim nie uczyni tego rosyjskie zgromadzenie konstytucyjne. Obawiał się, że gdyby Waszyngton uznał Finlandię, podobne żądania wysunie Ukraina, Syberia i inne prowincje rosyjskie. Nie widział jednak przeszkód by fińska delegacja (Kaarlo Ignatius) nie mogła odwiedzić Ameryki, by przedstawić swój punkt widzenia.