Nalegał też by szybko wysłać do Finlandii mąkę, cukier i mięso, co z pewnością poprawiłoby wizerunek Ententy. Tak się jednak nie stało.
Właściwie Departament Stanu nie przyjmował żadnego stanowiska wobec kwestii fińskiej w tym czasie. Najtrafniej stanowisko USA wobec Finlandii wyrażają słowa do nothing (nie robić nic). Stany Zjednoczone nie widziały bowiem żadnych korzyści jakie mogłyby uzyskać w następstwie szybkiego udzielenia Finlandii pomocy ekonomicznej i oficjalnego uznania jej władz oraz nawiązania z nimi jakiegokolwiek dialogu.
Jeszcze po ratyfikowaniu przez Prezydium Rady Najwyższej Rosji Radzieckiej – 4 stycznia 1918 roku – decyzji o uznaniu niepodległości Finlandii, inicjatywy podjęcia próby nawiązania przez USA stosunków z państwem fińskim podjął konsul Thornwell Haynes, który w telegramie z 24 stycznia 1918 roku przekonywał, że „(…) natychmiastowe uznanie niepodległości Finlandii uchroniłoby nas od oszczerstw, jakoby bylibyśmy samochwalczymi obrońcami małych narodów, którzy poświęcają Finlandię, żywiąc bezowocne nadziej na uzyskanie kilku metrów francuskich okopów, za cenę kurczowego trzymania się rosyjskiego trupa”. Nadal jednak te apele trafiały w próżnię.
Klimat polityczny Finlandii