Kamizardów ośmielał też fakt, że potężny król Francji nie był w stanie podporządkować sobie znacznie słabszych państw protestanckich, takich jak Niderlandy.
Przyczyna ekonomiczna to fakt, że kamizardzi (chłopi i biedota miejska) byli wyłącznie niezamożnymi rolnikami i drobnymi rzemieślnikami, którzy płacili największe daniny na rzecz feudałów świeckich i duchownych; ich powstanie było zatem również buntem przeciwko nadużyciom, nadmiernym uciskiem i wyzyskiem ekonomicznym związanym z feudalizmem. Bronili też wprost swych domów, ziemi i majątku. Władze były zaskoczone tym, że kamizardzi świetnie prowadzili walkę i mieli doskonałą organizację, mimo iż nie było wśród nich szlachty ani wojskowych.
Powstanie Charakter działań Do wybuchu powstania doprowadziło proroctwo Abrahama Mazela, które obiecało zwycięstwo „prawdziwej wierze” protestanckiej. „Prorokami” byli też najważniejsi przywódcy powstania: Esprit Séguier, RollandWłaśc. Pierre Laporte; w jego domu rodzinnym w Mas Soubeyran mieści się aktualnie tzw. Muzeum "Pustyni" (por. Henri Bosc: Un grand chef camisard, Pierre Laporte, dit Rolland (1680-1704). Mialet: éd. Musée du Désert, 1954)., Elie Marion i Jean Cavalier. Powstańcy czuli się „natchnieni przez Ducha Świętego” i walczyli z szaloną odwagą.