Teorie sprawiedliwości zajmowały się nie kwestiami istoty sprawiedliwości, lecz raczej tym, jak projektować i reformować instytucje, by były one sprawiedliwe.
Liberalizm polityczny W latach 80. XX w. poglądy Rawlsa ewoluowały, co znalazło wyraz w pracy Liberalizm polityczny (1993).
W pracy tej Rawls nie tyle odrzucił swoje wcześniejsze poglądy z Teorii sprawiedliwości, lecz przedstawił ich inne uzasadnienie, podkreślając też odmienne, dotychczas pominięte elementy życia publicznego.
Liberalizm polityczny znacznie szerzej podejmuje problem różnorodności, wskazując na jego konsekwencje dla stabilności społeczeństwa. Nawet w „dobrze urządzonym” społeczeństwie, jednostki będą się zasadniczo różnić między sobą co do koncepcji dobra, a tym samym co do głębokich podstaw ich tożsamości. Te różnice w poglądach mogą być dobrze uzasadnione i jednocześnie nieusuwalne. Taki stan Rawls nazywa „rozumnym pluralizmem”. Decyzje podejmowane za zasłoną niewiedzy, obejmować muszą również niewiedzę co do koncepcji dobra. Tym samym końcowo przyjęte zasady sprawiedliwości muszą zakładać istnienie takiego rozumnego pluralizmu, czyli sytuacji w której w demokratycznym społeczeństwie ludzie będą naturalnie dążyć do różnych, czasem sprzecznych, wizji dobra.