Po wcześniejszym wymarciu koni na obszarze obu Ameryk, Kolumb i następnie konkwistadorzy przywrócili je na te kontynenty. W następstwie rozwijających się globalnych powiązań handlowych ich wykorzystanie rozprzestrzeniło się również w Azji Południowo-Wschodniej, gdzie konie były stosowane jako prezenty rytualne lub trybuty, formy podatku oraz środki transportu i komunikacji.

W czasach nowożytnych w wielu regionach globu koń utracił swoje dawne znaczenie jako narzędzie pracy w rolnictwie oraz jako środek prowadzenia wojen. Dopiero nowinki techniczne, w szczególności w trakcie I wojny światowej, zakończyły chwalebną epokę koni wojennych i zdegradowały je do roli środków transportu. Pomimo tych zmian koń zachował szczególne miejsce w nowoczesnym społeczeństwie, prawdopodobnie ze względu na fakt, że człowiek darzy swojego konnego towarzysza pewnym uczuciem. W związku z tym warto dokładniej zgłębić historię konia, choć badacz napotyka przy tym pewne wyzwania, które dotyczą w zasadzie każdej próby historycznego badania zwierząt. Jego dalsze istnienie i hodowla są dziś w dużej mierze związane z ponownym odkryciem sportu jeździeckiego i rekreacyjnych form użytkowania, co znajduje odzwierciedlenie także w kulturowych odniesieniach, według których „raj na ziemi” ma znajdować się na grzbiecie konia.