Henderson podaje dokładnie 117: 36 zabitych, 81 rannych (Nicolas Henderson: Prince Eugen of Savoy, London 1966). McKay zaniża straty francuskie do 2 tysięcy (Derek McKay: Prince Eugene of Savoy, London 1977), Wolf ocenia je na przeszło 3300, mówiąc o stratach powiększonych o zmarłych później wskutek odniesionych ran (John B. Wolf: Louis XIV, London 1970).. Sabaudzka brygada "Piemonte" pod dowództwem gen. Della Rocca walecznie uczestniczyła w natarciu na centrum, wspierając słabnących Francuzów i wycofując się dopiero na rozkaz marszałka de Villeroi, który z najwyższym uznaniem pisał do swego króla o jej przykładnej dyscyplinie i postawie. Osobistą dzielnością odznaczył się sabaudzki władca Wiktor Amadeusz II, któremu parokrotnie przestrzelono mundur i pod którym zabito konia.
Ponieważ głównodowodzący nie panował nad sytuacją, odwrót organizował ranny de Catinat, cofając się do CastrezzatoMiasteczko zostało doszczętnie spustoszone przez wojska francusko-hiszpańskie (Attilio Mazza: Il Bresciano, Bergamo 1986, t. IV, s. 190n)., a później umacniając się na tym samym brzegu Oglio. Na tych pozycjach obie strony pozostawały bezczynnie przez następne dwa miesiące. Dopiero nadejście niekorzystnych warunków jesiennych zmusiło Francuzów ok.