Przednie kończyny kończą się czterema palcami zaopatrzonymi w zaostrzone, przystosowane do kopania pazury, z których największe wymiary osiąga trzeci. Ma on długość od 7 do 19 mm. Nieco mniejszy jest pazur drugiego palca, natomiast na czwartym palcu występuje jedynie szczątkowy pazur (jest on jednak dobrze rozwinięty u złotokretowca).
Tylne łapy są mniej umięśnione, kończą się pięcioma palcami o mniejszych pazurach. Palce spaja błona.
Systematyka thumb|left|Jednym z najlepiej poznanych gatunków, przedstawicielem złotokrecików, jest złotokrecik hotentocki. Palmiet Nature Reserve, 2021 Pierwszy opis naukowy przedstawiciela dzisiejszych złotokretowatych został stworzony przez Linneusza w 1758. Autor uwzględnił gatunek znany obecnie jako złotokret zwyczajny (Chrysochloris asiatica) pod nazwą Talpa asiatica. Umieścił go tym samym w rodzaju Talpa, czyli kret. Rodzaj ten obecnie zalicza się do rodziny kretowatych (Talpidae). Co więcej, Linneusz nadał temu gatunkowi epitet asiatica, błędnie uznając, że zwierzę pochodzi z Azji, konkretniej z Syberii, podczas gdy na tym kontynencie nie występuje żaden przedstawiciel złotokretowatych.