Co najmniej kilkanaście z nich utkwiło na rafie, gdzie zostały zniszczone później przez dobrze wstrzelanych Japończyków, ale większość dotarła o godzinie 8:32 do plaży, gdzie piechota zaległa pod ogniem na wprost oraz wzdłuż plaży z dobrze ufortyfikowanego miejsca nazwanego przez marines po prostu „Punktem” (ang. The Point). Ogień japoński nasilał się wraz z próbami rozszerzenia przyczółka, szczególnie na odcinkach 1PMar i 7PMar, a wkrótce rozpoczęły się pierwsze sporadyczne kontrataki odpierane przez marines wciąż tkwiących pod falochronem z pni palmowych. Powiódł się atak przeprowadzony przez 5PMar, którego elementy szybko dotarły na krawędź lotniska. Gorzej wiodło się 7PMar na południu, gdzie natrafiono na silny ogień japoński oraz przeszkody terenowe, jak rozległe bagno, które rozdzielił 1. batalion po opuszczeniu plaży pomarańczowej 3.
Dwie trzecie artylerii dywizyjnej wylądowała, ale reszta, w tym haubice 155 mm, nie mogły dotrzeć w dniu D na brzeg. Przyczyną było zniszczenie wielu pojazdów amfibijnych, bez których transport nie był możliwy. Generał Rupertus stracił orientację;