Naloty spowodowały znaczne zniszczenia magazynów amunicji i sprzętu, baraków, budynków koszarowych, przy stracie czterech samolotów. Lotnictwo japońskie nie było aktywne. 12 września rozpoczęła się nawała ogniowa; artyleria okrętowa wystrzeliła przez trzy dni 2200 pocisków, zaś trałowce i zespoły nurków (Underwater Demolition Team, w skrócie UDT) zniszczyły 175 min, ale lądujący na plażach żołnierze nie byli zadowoleni, bowiem znajdowali dziesiątki min zagrzebanych w piasku, a ogień artylerii okrętowej nie unieszkodliwił wielu stanowisk dział, moździerzy i karabinów maszynowych nieprzyjaciela.
15 września (dzień D) pogoda była doskonała. Było ciepło, widzialność niemal nieograniczona, morze spokojne. Małe jednostki desantowe i pojazdy amfibijne nie miały trudności z formowaniem fal uderzeniowych i posuwaniem się ku brzegowi. O godzinie 7:25 okręty wsparcia i desantowe barki rakietowe LCT(R) podeszły blisko brzegu i otworzyły ogień. Po 45 minutach nawały ogniowej pojawiły się samoloty myśliwskie, ostrzeliwując wybrzeże z broni maszynowej. Odleciały po 15 minutach i wtedy ku plaży ruszyły jednostki desantowe LVT.