W roku 1875 decyzją władz miasta Zielona Góra powołano Zakład Wodociągów Miejskich. 23 lipca tego roku tutejsza gazeta „Grünberger Wochenblatt” zamieściła regulamin korzystania z sieci. Zgodnie z nim każdy, kto chciał korzystać z miejskiego wodociągu musiał postarać się w magistracie o zezwolenie, a następnie wykonać na własny koszt przyłącze. Korzystanie z wody było płatne; początkowo nie stosowano wodomierzy, cennik określał opłaty w zależności od rodzaju odbiornika wody lub celu zaopatrzeniaNp. każdy pisuar kosztował 1 markę rocznie, podobnie każda muszla klozetowa; w stajniach każdy koń i każdy pojazd kosztował 1 markę, natomiast w prywatnych oborach, m.in. u handlarzy bydła, każdy metr koryta kosztował 10 fenigów, zaś chlewnie i owczarnie płaciły za podłączenie do wodociągu 4 fenigi rocznie za każdy metr kwadratowy powierzchni; fontanna średniej wielkości kosztowała 25 marek rocznie.. W ciągu roku od uruchomienia Zakładu Wodociągów pierwszych 22 odbiorców skorzystało z zaproponowanej nowoczesnej metody zaopatrzenia w wodę i zleciło berlińskiej firmie Aird et Mare, wytypowanej do tych robót przez magistrat, wykonanie przyłączy.