W latach 1875–1878 zbudowano zbiornik o pojemności 430 m³ zasilany z ośmiu studni oraz sieć żeliwnych rur rozprowadzających wodę do odbiorców. Wkrótce jednak (w 1883) w mieście wybuchł groźny pożar; podczas jego gaszenia zużyto tyle wody, że poziom wód w studniach znowu drastycznie się obniżył. W rezultacie zaistniała konieczność instalowania pomp, z których pierwszą ufundowała kopalnia węgla brunatnego. Zakład Wodociągów Miejskich przynosił już spory dochód i mógł pozwolić sobie na dalsze inwestycje. Wywiercono kolejne studnie przy ul. Nowej i al. Słowackiego. W 1897 zbudowano w najwyższym punkcie miasta betonowy zbiornik o pojemności tysiąca metrów sześciennych. Kolejny zbiornik – wieżowy – o wysokości 33 metrów, 8,8 metra średnicy i pojemności 300 m³ w zbiorniku górnym oraz 175 w dolnym przelotowym zbudowano w 1927Stoi do dziś, choć nie funkcjonuje już w sieci wodociągowej miasta. na wzgórzu przy dzisiejszej ulicy Kordiana, nieopodal historycznego źródła Złotej Łączy.