Chicago house – stanowi historyczny punkt wyjścia dla deep house’u; jest zwykle surowszy i bardziej bezpośredni rytmicznie. Garage house – częściej opiera się na wyrazistych wokalach, gospelowej ekspresji i bardziej „piosenkowej” konstrukcji. Soulful house – zwykle mocniej eksponuje śpiew, wpływy gospel i klasyczne struktury zwrotkowo-refrenowe; deep house częściej bywa bardziej oszczędny i hipnotyczny. Tech house – na ogół kładzie większy nacisk na minimalizm, techniczne brzmienia i mechaniczną precyzję, podczas gdy deep house częściej buduje wrażenie ciepła i muzykalności. Afro house – może czerpać z deep house’u atmosferę i przestrzeń, ale silniej eksponuje rytmy afrykańskie i ich transnarodowe rozwinięcia.
Estetyka i odbiór W opisie deep house’u regularnie powracają określenia takie jak soulful, warm, hypnotic, spacious i musical. Część komentatorów podkreśla, że o przynależności gatunkowej nie decyduje wyłącznie tempo lub zestaw dźwięków, lecz także ogólne „poczucie głębi” – wynikające z harmonii, pracy z przestrzenią i sposobu budowania nastroju.