Motyw miłości Miłość jest centralnym tematem wielu sonetów Szekspira. Występuje zarówno w idealistycznej formie, jak w Sonetach 18 i 116, jak i w bardziej realistycznym, a czasem krytycznym ujęciu, jak w Sonetach 130 i 145. Szekspir ukazuje miłość jako siłę zarówno budującą, jak i niszczącą, badając jej różnorodne aspekty – od piękna i pożądania po zazdrość i ból.
Motyw czasu thumb|220px|Illustracja do sonetu 60: Jak fale morskie do skalnego brzegu / Tak do swych kresów płyną nasze chwile (tłum. J. Kasprowicz) W sonetach Szekspira czas jest nieustannym przeciwnikiem, który niszczy młodość, piękno i życie. Poeta jednak ukazuje poezję jako środek umożliwiający przetrwanie wobec upływu czasu. Na przykład w Sonetach 18 i 19 Szekspir wskazuje, że słowa mogą być wieczne, chroniąc przed zapomnieniem.
Motyw śmierci i nieśmiertelności Śmierć, podobnie jak czas, jest istotnym tematem w sonetach. Poeta z jednej strony rozważa nieuchronność śmierci, a z drugiej ukazuje sztukę jako sposób na osiągnięcie nieśmiertelności. W Sonetach 55 i 81 Szekspir wyraża przekonanie, że poezja przetrwa dłużej niż fizyczne pomniki.