30 czerwca 1838 roku urząd patentowy w Stanach Zjednoczonych przyznał trzem braciom o nazwisku Blake: Eliemu Whitneyowi, Philosowi i Johnemu (byli oni bratankami Eliego Whitneya), patent nr 821 na wykorzystanie kół samonastawnych w meblach. Został zgłoszony jako ulepszenie sposobu konstruowania kółek i stosowania ich w stelażach łóżek. Obejmował on sposób montażu kółka w nodze mebla, co miało ułatwiać jego regulację lub demontaż. Był to pierwszy patent na kółka meblowe w Stanach Zjednoczonych.
Kolejne udoskonalenie kół samonastawnych zostało opatentowane w Stanach Zjednoczonych w 1920 roku przez Seiberta Chesnutta (patent nr 1341630). W tradycyjnych kołach samonastawnych jarzmo kółka połączone jest na sztywno z trzpieniem, który obraca się w mocowaniu. W konstrukcji Chesnutta obrotowy trzpień zastępuje się łożyskiem utworzonym przez umieszczenie jarzma kółka między dwoma nieruchomymi blaszkami. Blaszka jarzma i obejmujące ją blaszki nieruchome mają centralne wytłoczenia, w których umieszczone są kulki. Konstrukcja taka zapewnia mniejsze opory skrętu, ułatwia mocowanie w meblu/pojeździe.
Zobacz też
wyprzedzenie sworznia zwrotnicy
Przypisy
Kategoria:Części maszyn Kategoria:Elementy budowy pojazdów samonastawne