W maju 1940 Niemcy przeprowadzili na Zachodzie kilka udanych operacji powietrznodesantowych wspierających atak wojsk lądowych (m.in. zdobyli w Belgii fort Eben-Emael). Stalin chciał „popisać się” przed Hitlerem czymś podobnym – szybka operacja w stylu „blitzkriegu” oparta na uderzeniu sił zmotoryzowanych z towarzyszeniem desantów powietrznych miała również zatrzeć złe wrażenie po nieudolnie prowadzonej wojnie w Finlandii. 29 czerwca na północ od Białogrodu zrzucono 204 brygadę WDW z zadaniem opanowania miasta. Bez wcześniejszego rozpoznania rejonu zrzutu, z użyciem 97 samolotów TB-3, zrzucono 1372 spadochroniarzy, którzy ulegli znacznemu rozproszeniu. Jednak pod wieczór dwa bataliony brygady po 12 km. marszu wykonały zadanie. Kolejne dwa bataliony brygady, przy wsparciu czołgów 36 Brygady Pancernej i 25 Dywizji Piechoty zajęły Reni (30 czerwca) i Kaguł (1 lipca). 30 czerwca na Izmaił desantowano 201 brygadę (część żołnierzy wylądowała na TB-3 na miejscowym lotnisku, a część zrzucono na spadochronach bezpośrednio na miasto), która zajęła je bez walki. W operacji w Mołdawii użyta została również 214 brygada, która jednak nie wzięła udziału w walkach pozostając w odwodzie dowództwa sił lotniczych. Operacje powietrznodesantowe w Besarabii nie były prawdziwym testem bojowym, gdyż wojska radzieckie nie napotkały oporu.