W 1851, po przebudowie przeprowadzonej przez Józefa Lessla, w zachodnich budynkach koszar umieszczono IV Oddział Warszawskiej Straży Ogniowej. Wzniesiono wtedy wysoką wieżę obserwacyjną (tzw. czatownię). W późniejszych latach na ul. Chłodnej biegnącej między budynkami zbudowano tory tramwajowe.
W 1898 rozebrano dwie pary budynków od strony wschodniej, uwalniając miejsce pod plac Mirowski i hale Mirowskie, których budowę zapoczątkowano w październiku 1899Franciszek Galiński: Gawędy o Warszawie. Warszawa: PIW, 1960, s. 269..
W 1944, w czasie i po powstaniu warszawskim, budynki koszar zostały spalone. Po wojnie rozebrano budynek południowy, a budynek północny został odbudowany w latach 1948–1950 według projektu Władysława Netto. Rozebrano wtedy wieżę obserwacyjną. W latach 70. zrekonstruowano budynek południowy i połączono obydwa budynki od strony wschodniej szklanym segmentem.