Człowieka nie można pozostawić samemu sobie – bez silnej władzy i porządku wytworzyłby się konflikt, chaos i wzajemne wyniszczanie. Niezbędna jest więc autorytatywna władza, która okiełzna ludzkie namiętności i egoizmy. W tej perspektywie władza jawi się jako misterium – nie jako zwykły kontrakt społeczny, lecz jako instytucja ugruntowana w tradycji, religii i boskim porządku, niezbędna do utrzymania ładu w skażonej naturze ludzkiej.
Odmiany konserwatyzmu Konserwatyzm ewolucyjny – ewolucjonizm Jego ojcem jest Edmund Burke, autor książki Rozważania o rewolucji we Francji (ang: Reflections on the Revolution in France). Od czasu przełomu XVIII i XIX wieku ewolucjonizm przeżywał w Anglii rozkwit. Konserwatyści ewolucyjni dążą do obrony starego porządku ze względu na przekonanie o ewolucyjnym, a nie rewolucyjnym charakterze zmian kulturowo-politycznych, tym samym akceptują powolne i naturalne zmiany systemu politycznego.