Ze względu na charakterystyczną sylwetkę (zwężająca się linia nadwozia od środkowego słupka zarówno w kierunku przodu pojazdu, jak również ku jego tyłowi) model ten został „ochrzczony” mianem „cygara”. Dzięki odpowiednio zaprojektowanemu przodowi auta, uzyskano niespotykany w tamtych latach w samochodach seryjnych współczynnik oporu powietrza Cx=0,3. Do „cygara” oferowano czterocylindowe silniki o pojemności 1,8 litra i mocy 75 lub 90 KM oraz pięciocylindrowe: o pojemności: od 1,9l (100 KM gaźnikowy), 2,0l (113 KM / 115 KM), 2,14l (136 KM / 141 KM / 182 KM), 2,2l (115 KM / 138 KM / 165 KM / 190 KM / 200 KM / 220 KM), do 2,3l (136 KM). Najmocniejsze turbodoładowane odmiany oferowane były w modelu Audi 200. Doładowane jednostki benzynowe to silniki o pojemnościach 2,14l oraz 2,2l. Z jednostek wysokoprężnych dostępnych było 5 motorów: od 2.0 D (70 KM), 2.4 D(82 KM) oraz turbodoładowane 2.0 (87 KM i 100 KM) i najmocniejszy w gamie diesla 2.5 TDI o mocy 120 KM. Samochód występował zarówno w wersjach z napędem przednim oraz z napędem na cztery koła nazywanym quattro sygnowanym przez Audi.
Trzecia generacja Audi 100 była sprzedawana na rynek amerykański jako Audi 5000, także w tej wersji nadwozia można było zamówić silnik z turbodoładowaniem.