W nocy z 31 grudnia 1942 na 1 stycznia 1943, wraz z phm. kpr. pchor. Janem Kopałką „Tadkiem” (w obecności por. Jana Kajusa Andrzejewskiego), dokonał udanego wysadzenia przepustu kolejowego pod Radomiem. Akcja ta była jego chrztem bojowym, kończącym kurs „Wielkiej Dywersji”. Następnie z harcerzami Drużyny GS-PR-200 (starszej 51 WDH) dokonał rozpoznania mostu kolejowego na Kanale Żerańskim oraz na rzece Wolbórce pod Czarnocinem w celu przygotowania ich wysadzenia, a także mostów na linii kolejowej Przemyśl–Przeworsk.
14 lutego 1943 wstąpił w związek małżeński z Walentyną Hornówną, drużynową konspiracyjnej 54 WZDH. Wraz z żoną zamieszkał na zapleczu sklepu kontyngentowego spółdzielni „SK” przy ul. Osieckiej 31, który to lokal był wygodną przykrywką pracy konspiracyjnej.
Aresztowanie W nocy z 18 na 19 marca 1943 został aresztowany przez gestapo wraz z żoną Walentyną oraz Stanisławem Ciszewskim „Cichym” i poddany brutalnemu śledztwu. W drodze do siedziby gestapo przy al. Szucha 25 udało mu się uzgodnić zeznania z żoną i „Cichym”, co spowodowało odsunięcie ich od śledztwa. Po upływie pięciu dni od aresztowania, 23 marca 1943, gestapo aresztowało kolejnego komendanta Hufca Południe („SAD”), phm. kpr. pchor. Jana Bytnara „Rudego”.