Nowe kierunki prac Intela jasno sugerują porzucenie architektury NetBurst na rzecz mikroarchitektury Core, inspirowanej linią procesorów Pentium M.
Wersje W styczniu roku 2002 Intel dokonał zamiany rdzenia Willamette na nowy, określony nazwą Northwood, w którym wykorzystano zmienioną wersję architektury NetBurst. Rdzeń Northwood charakteryzował się zwiększoną pamięcią podręczną, wprowadzeniem procesu produkcyjnego 130 nm i technologią Hyper Threading (choć we wszystkich modelach opartych na tym rdzeniu, oprócz procesora taktowanego zegarem 3,06 GHz technologia ta była wyłączona). Architektura NetBurst w tej wersji została poddana zabiegom zwiększającym wydajność i unowocześniającym.
W lutym roku 2004, Intel wprowadził kolejną wersję architektury, z jeszcze dalej idącymi zmianami, zamkniętą w rdzeniu Prescott.