Miejsce parlamentu zajęła Rada Ustawodawcza, która 1 maja 1914 uchwaliła nową konstytucję, dającą prezydentowi nadzwyczajne uprawnienia i nieograniczoną możliwość reelekcji.
Po rozwiązaniu zgromadzeń prowincjonalnych, Yuan zlikwidował samorządność prowincji, wprowadzając do nich wojsko i ustanawiając wojskowych gubernatorów. Jednocześnie nie interesował się zupełnie faktem, że Tybet i Mongolia Zewnętrzna, korzystając z zamętu w Chinach, ogłosiły niepodległość. Olbrzymie dochody z podporządkowanych bezpośrednio rządowi prowincji i zagranicznej pożyczki wykorzystał na demobilizację połowy armii (blisko 100 tys. do 44 tys.) oraz rozbudowę systemu edukacji. Dwuznaczne posunięcia Yuana (z jednej strony dbał o rozwój handlu, z drugiej strony zniósł wolność słowa i wprowadził ścisłą cenzurę) sprawiły, że społeczeństwo nie występowało wprost przeciwko dyktaturze.