Po drugie, fort charakteryzuje się nietypowym narysem i układem przestrzennym. Jest fortem jednowałowym o mocno niesymetrycznym narysie. Blok jego koszar szyjowych posiada narys półbastionowy (jak dzieło rogowe), podobnie jak np. koszary fortów Krzeslawice, Rajsko bądź Pasternik, jednak charakteryzuje się nieumiarowionym narysem – każdy kąt i każdy bok koszar mają nieco inną miarę i długość, co skutkuje asymetrią rzutu budowli. Różne są rozmiary i liczba kazamat w poszczególnych partiach koszar: ich prawe skrzydło w partii półbastionu ma jedną kazamatę więcej niż analogiczny odcinek lewego skrzydła, ale bark prawego półbastionu jest nieco krótszy niż lewego, co wynika z mniejszej długości kazamat na tym skrzydle. Również inne pomieszczenia kubaturowe fortu cechują się indywidualnymi rozwiązaniami i nie przystają do standardów i modułów budowlanych (rozpiętości łuków, długości pomieszczeń, szerokości korytarzy potern, rozplanowanie kaponier itp.), stosowanych w projektowaniu i realizacji austriackich fortów w latach 80. – co może świadczyć o zrealizowaniu większej części kubatur fortu jeszcze w latach 70. Koszary szyjowe są znacznie mniejsze, niż koszary innych fortów (tylko 170 m długości elewacji w rozwinięciu) i zajmują jedynie około 1/3 długości szyi fortu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Fort główny artyleryjski 47 „Łysa Góra” · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.